هیوا...

خدا مال همه است. مال من، مال شما، مال یکایک ما و شما. خدا نمایندگی انحصاری ندارد. خدا به تعداد آدم ها در زمین شعبه دارد. خدا تنها امکانی است که هیچ کس نمی تواند از من و شما بگیرد.
خدا تنها دارایی است که فقیران بیشتر از ثروت اندوزان دارند. خدا تنها ذخیره ای است که هیچ حکومتی نمی تواند مردم را از آن محروم کند یا توزیع آن را در اختیار خود بگیرد یا کوپنی و جیره بندی اش کند. خدا تنها قدرتی است که مظلومان بیش از ستمگران دارند. خدا تنها رفیقی است که در هیچ شرایطی رفیق را تنها نمی گذارد و به او خیانت نمی کند. خدا تنها پناهگاهی است که امنیتش هیچ گاه به مخاطره نمی افتد و حفاظ و حصارش خلل نمی پذیرد.
خدا تنها
روزنه ی امیدی است که هیچ گاه بسته نمی شود. خدا تنها کسی است که با دهان
بسته هم می توان صدایش کرد و با پای شکسته هم می توان سراغش رفت. خدا تنها
معشوقی است که به عاشقان خود عشق می ورزد. خدا تنها قاضی است که در قضاوتش
احتمال ظلم و خطا نمی رود و عدالتش کمترین خدشه ای نمی پذیرد. خدا تنها
خریداری است که اجناس شکسته را بهتر بر می دارد و بیشتر می خرد. خدا تنها
حاکمی است که دنبال راهی برای خلاصی محکوم می گردد. خدا تنها دارنده ای است
که بی منت و چشم داشت می بخشد. خدا تنها دادستانی است که راه های فرار را
نشان خلافکار می دهد و کلید زندان را در جیب مجرم می گذارد و چشمش را بر
خطای گناهکار می بندد.
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۸/۱۹ ساعت 19:5 توسط مریم داودی
|